Çimento suyun içinde hemen ayrışan bir malzeme değildir, floküller (topaklar) oluşur. Betonyerin devri esnasında agregalar bu floküllerin tamamını yok edemez. Bir flokülün çeperi çimento suyu ile reaksiyona girer ancak içi kuru kalır.

Flokül içindeki reaksiyona girmeyen toz çimetonun ısısı, flokül dışındaki suyu uzaklaştırır. Bir süre sonra, priz alan betonun, dışarıdan bakıldığında “terlemiş” gibi gözükmesine sebebiyet verir. Dehidratasyon gerçekleşir. Flokül oluşumun bir diğer handikapı ise, kullanılan miktardaki çimentonun tamamının tepkimeye girmemesi sonucu, betonun öngörülen dozajda oluşmamasıdır.

Prizini almış betonarme duvar balyozla kırılırken floküllere denk gelinirse, o bölge kolaylıkla un ufak olur.Bu, homojen bir yapı sergilemesi gereken betonarme duvarın, flokül oluşumu nedeniyle nasıl da mukavemet kaybına uğradığını ispatlar.